Verhaal van CvdM
Vanaf mijn 6e levensjaar heb ik overgewicht. Ik moest toen naar de schoolarts die mij doorverwees naar een diëtiste.
Ongeveer twee jaar lang heb ik wel eens nagedacht over een operatie. Er kwam steeds meer informatie over de bedreigingen van obesitas voor de gezondheid, zoals vocht in de benen, hypertensie, hoge pols, huidproblemen. En ik kreeg bijna dagelijks de vraag of ik zwanger was….
Na de zoveelste grote gewichtsschommeling en een ’depressieve’ tijd nadat ik mijn baan had verloren, heb ik in het tweede jaar stappen ondernomen. Ik heb toen heel veel op internet gezocht en de ervaringen van ‘lotgenoten’ tot me laten doordringen. In het eerste gesprek in Bree werd alles heel duidelijk uitgelegd.
Op 15 mei 2006 had ik het eerste gesprek met dr. Claessens en vonden alle onderzoeken die nodig waren voor een operatie plaats. Naar aanleiding daarvan heb ik een extra cardiologisch onderzoek gehad op 22 juni 2006. Op 27 juni 2006 klonk het akkoord voor OK. Ondanks het extra vooronderzoek, het zomerverlof van de arts en mijn vakantiebaan werd de operatie toch al gepland op 6 september 2006. De operatie verliep goed, ik had alleen de nevelsonde nog toen ik wakker werd. Ik vond dit persoonlijk niet erg, maar andere patiënten kunnen dit wel als vervelend ervaren. Verder verliep alles probleemloos.
Ik ben ook erg tevreden over de begeleiding. Ik kan altijd bij dr. Claessens terecht als ik hulp nodig ben.
Na de operatie moet je een nieuw eetpatroon aanleren. Ik moet zeggen dat dit me bijzonder meeviel, al komt het nog steeds voor dat ik te ‘gulzig’ begin aan de maaltijd.
Sociaal gezien heb ik een beter leven: de maatschappij accepteert dikke mensen beduidend minder dan slanke mensen is mijn ervaring. Wat ik echt een voordeel vind van het bandje is dat je je verzadigd voelt. Een nadeel vind ik, dat je tijdens lunchpauze op het werk te weinig tijd hebt om te eten.
